เพิ่งย้อนกลับไปอ่าน entry เก่าๆก่อนหน้า
ทำให้ได้รู้ว่าไม่ได้เขียนมานานมากแล้ว
กลับไปอ่านยิ่งทำให้รู้ถึงปัญหาทีเกิดขึ้นตลอดเวลาที่ผ่านมา
ทำไมไม่สะกิดใจตัวเองให้รู้ได้เร็วกว่านี้
แต่ถึงจะย้อนเวลากลับไปก็ตัดสินใจเหมือนเดิมอยู่ดี
ถือว่าเป็นบทเรียนที่ดีของชีวิตก็แล้วกัน
 
2014.04.25 ถ้าคุณรักฉันจริง..คุณจะไม่ไปบอกรักคนอื่นหรอก.....2ปีผ่านไป เหตุการณ์เดิมก็ย้อนกลับมา
 
ต่อจากนี้คงไม่มีคำว่าเราอีกแล้วสินะ
ฉันคงต้องปรับตัวเพื่อรับกับความเปลี่ยนแปลงที่จะเกิดขึ้น
ฉันเชื่อว่าฉันทำได้ ขอเวลาฉันสักหน่อย
แล้วฉันจะดีขึ้นเอง
 
ฉันไม่โทษเธอ แต่เพราะเราคงไปกันไม่ได้จริงจริง
แต่ไม่คิดว่ามันจะกะทันหันขนาดนี้
ฉันเตรียมใจไม่ทัน ไม่รู้จะตออบคำถามคนอื่นๆว่ายังไงดี
และทำยังไงไม่ให้ตัวเองต้องเจ็บปวด
สิ่งที่เจ็บปวดมากที่สุดหรือการที่ต้องทำให้พ่อแม่ต้องมารับรู้เรื่องของเรา
กลัวปาป้ากับแม่ต้องเห็นฉันเสียน้ำตา เพราะฉันรู้ว่าลูกคือดวงใจของพ่อแม่เสมอ
 
ขอบคุณที่เดินร่วมทางกันมาจนถึงวันสุดท้าย
ไม่คิดว่าจะมีวันนี้จริงจริง
เข้าใจทุกอย่างทุกเหตุผล
ไม่ต้องอธิบายอะไรมากมาย ฉันเข้าใจดี
ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่เคยทำดีดีให้กันมา
ความทรงจำจะถูกฝังเอาไว้ที่เดิม
 
ไม่เป็นไร ฉันอยู่ไหว เดี๋ยวฉันจะเข้มแข็งได้ด้วยตัวฉันเอง ฉันมั่นใจ

ทบทวนตัวเอง

posted on 09 Aug 2012 20:31 by imagineseed
หลังจากที่มีโอกาสได้พูดคุยกันถึงความสัมพันธ์ของเรา
ทำให้ฉันได้รู้ความคิดอะไรหลายๆอย่างที่คุณไม่เคยพูดออกมาเลย 
จริงๆฉันก็คิดเอาไว้ในใจมาบ้างแล้ว
แต่ด้วยไม่อยากให้เกิดอคติ จึงไม่เอาความคิดของตัวเองเป็นที่ตั้ง
(เพราะคุณชอบหาว่าฉันตั้งแง่กับคุณอยู่บ่อยๆ)
จนวันนี้ที่ฉันถามและคุณบอกความรู้สึกในใจออกมาให้รู้ คำพูดของคุณทำให้ฉันจุกอีกแล้ว
 
"การสื่อสารกับความสัมพันธ์เป็นเรื่องที่สำคัญ" 
ทุกครั้งที่ฉันถามว่ามีอะไรที่ฉันควรจะปรับปรุง พัฒนาอะไรไหม คุณกลับบอกว่าไม่มี
จนคุณเองก็เก็บความไม่ชอบใจ ความไม่สบายใจ คล้ายกับระเบิดเวลา
พอพูดออกมาที..ก็ทำฉันพูดไม่ออก
 
ฉันพูดถึงความต้องการของฉันเอง และถามความต้องการของคุณอยู่เสมอ
 
ฉันเคยคิดว่ารักของเรามันไม่เท่ากัน ทำไมฉันเดินเข้าไปไม่เคยถึงใจคุณเลย
วันนี้คุณเป็นคนบอกออกมาให้ฉันรู้ด้วยตัวคุณเองว่าสิ่งที่ฉันคิดเป็นความจริง
ได้ยินแล้วเจ็บปวดจัง
 
วันนี้ฉันรู้สึกเสียใจและอ่อนล้า
อยากหายตัวไปจัง

ทบทวนความคิด

posted on 09 May 2012 03:29 by imagineseed
หลายเดือนผ่านไปแล้วสินะที่ไม่ได้เขียน
ยังรู้สึกว่าตัวเองยังติดอยู่กับวังวนเดิมๆที่เดินออกไปไม่ได้สักที
พอคิดว่าจะเดินออกมา ก็เหมือนโดนความรู้สึกอีกด้านฉุดรั้งเอาไว้
บางทีก็นึกนะว่าความสุขของเราคืออะไร
ที่เป็นอยู่ทุกวันนี้..เรามีความสุขดีไหม ?
ยังคงวนเวียนและหาคำตอบให้กับตัวเองยังไม่ได้
และรู้ดีว่าคงไม่มีใครหาคำตอบได้นอกจากตัวเอง
ฉันใจแข็งพอที่จะเดินออกมาไหม? 
ฉันมีความสุข หรือ ฉันหลอกตัวเองว่ายังมีความสุข ?
 
ถ้าฉันไม่มีคุณ ฉันจะมีความสุขกว่านี้ไหม?
ไม่สิ..ฉันควรถามตัวเองว่าตอนนี้ที่มีคุณ..ฉันยังมีความสุขอยู่ไหม มากกว่าสินะ 
 
 
ถ้าคุณรักฉันจริง..คุณจะไม่ไปบอกรักคนอื่นหรอก

ไม่ว่าจะยามหลับ ยามตื่น
 
มีสติ หรือไร้สติ
 
ถ้าเค้าคือคนที่คุณนึกถึงและอยากจะบอกรัก
 
คุณอย่าหลอกตัวเองอีกเลย..คุณรักเค้าแน่ๆ
 
ขอร้องนะ
 
ถ้ายังรักเค้า..ก็อย่ามารักกับฉันเลย
 
ฉันเจ็บปวด
อากาศหนาวทำให้การบอกรัก แสดงความห่วงใย
 
และบอกความรู้สึกต่างๆที่มีได้อย่างไม่เคอะเขินอะไร

อยากให้มีวันที่อากาศดีดีแบบนี้นานสักหน่อย
 
อยากให้เราได้มีเวลาได้อยู่ด้วยกันบ้างในช่วงเวลาที่อากาศดีดีแบบนี้
 
อยากไปเที่ยวกันสองคน ในสถานที่ที่เรายังไม่เคยได้ไปด้วยกันในแบบที่เคยฝันไว้
 
ถึงแม้คุณจะไม่ค่อยมีเวลาแต่ก็ยังหวังไว้เล็กๆในใจ
 
อยากเดินจับมือคุณ อยากกอดคุณ ให้ใจอุ่น 
 
คิดถึงคุณนะ
 
 
มันเป็นอีกวัน..ที่เกิดคำถามนี้ขึ้นมาในใจ
 
คุณมีพื้นที่ส่วนตัวให้เค้าอยู่เสมอ..และไม่เคยจะลบเลือนหายไป
 
ฉันแค่อิจฉาคนในอดีตของคุณ
 
ฉันเคยเข้าใจว่าฉันเองจะรับได้ เพราะเคยได้รับรู้เรื่องราวมาบ้าง
 
แต่ฉันเองกลับรับไม่ได้เอาซะเลย 
 
ฉันเองเริ่มไม่แน่ใจว่าตัวเองมีความสำคัญมากพอไหม ?
 
เพราะประโยคเดียวที่คุณบอกว่า "แค่ได้มีเค้าวันนึง..ถึงตายก็ไม่เสียดาย"
 
ทำเอาฉันรู้สึกจุกลึกลึกอยู่ในใจ แม้จะฟังอย่างเข้าใจ แต่ใจจริงกลับไม่เข้าใจอะไรเลย
 
ไม่ได้น้อยใจอะไร แต่รู้สึกเสียใจ
 
แล้วถ้าเป็นฉันละ..ถ้าฉันหายไปคุณจะเสียใจบ้างไหม ?
 
 
ฉันรู้ว่าคุณรักฉัน แต่ฉันเองก็ไม่รู้ว่ามันมากพอที่ฉันจะรู้สึกว่าฉันสำคัญมากกว่าคนนั้นของคุณรึเปล่า
 
ใครๆก็อยากเป็นคนสำคัญของคนที่รักทั้งนั้น ใครๆก็อยากเป็นหนึ่งเดียวในใจ
 
ถ้าฉันหายไป..คุณจะเสียใจบ้างไหม ?
 
ฉันอาจจะเห็นแก่ตัวไปบ้าง แต่ถ้าคุณยังรู้สึกแบบนั้นกับคนนั้นอยู่
แล้วฉันไม่ได้สำคัญมากกว่าคนนั้นของคุณ
คงถึงเวลาที่ฉันจะต้องเดินจากไปเอง
 

Happy Anniversary

posted on 14 Dec 2011 23:35 by imagineseed
วันนี้ไม่ได้เจอคุณ
ไม่ได้กินข้าวด้วยกัน
ไม่ได้ฉลองใดใด
แต่มีความสุขมาก
เพราะได้ทำอะไรแบบที่อยากทำ
ได้ทำตามใจตัวเอง
 
Happy Anniversary ค่ะ

Happy birthday to me

posted on 08 Dec 2011 21:46 by imagineseed
วันนี้ตื่นมาก็โทรไปหาปาป้ากะแม่แต่เช้า วันดีดีแบบนี้ต้องการแค่คำอวยพรจากปาป้ากับแม่มากที่สุด ขอบคุณปาป้ากับแม่ที่ทำให้มีทุกวันนี้ค่ะ รักปาป้ากะแม่มากที่สุด

Hello! my beloved December

posted on 01 Dec 2011 23:22 by imagineseed
สวัสดี..ธันวาคมที่รัก
 
ธันวาคมเป็นเดือนที่ชอบมากที่สุดเมื่อเทียบกับเดือนต่างๆตามปฏิทิน
 
เป็นเดือนที่มีลมเย็นๆมาปะทะผิวกาย มีหน้าหนาวที่ชอบ
 
เป็นเดือนเกิด
 
เป็นเดือนที่แม่เกิด
 
เป็นเดือนที่มีวันพ่อ
 
เป็นเดือนที่มีวันหยุด และ วันเฉลิมฉลองต่างๆมากมาย
 
และปีนี้มีอีกวันที่เป็นวันพิเศษเพิ่มขึ้นมาบนหน้าปฏิทิน 
 
..เป็นปีแรกที่มีวันครบรอบของเรา..
 
 
 
 

คนผ่านทาง

posted on 21 Nov 2011 13:15 by imagineseed
เคยสงสัยเสมอ..ว่าคนที่เดินเข้ามาในชีวิต
 
คนที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน
 
เข้ามาทำความรู้จักและทักทาย
 
เขาต้องการอะไรจากเรา
 
ไม่รู้ว่าด้วยเหตุผลอะไรที่ทำให้เขาเดินเข้ามา
 
และก็ไม่รู้ว่าด้วยเหตุผลอะไรที่ทำให้เขาเดินจากไปเช่นกัน
 
เราอยู่ของเราดีดี..มาเปลี่ยนวิถีชีวิตของเราทำไมกัน