my inspiration

หลายเดือนผ่านไปแล้วสินะที่ไม่ได้เขียน

ยังรู้สึกว่าตัวเองยังติดอยู่กับวังวนเดิมๆที่เดินออกไปไม่ได้สักที

พอคิดว่าจะเดินออกมา ก็เหมือนโดนความรู้สึกอีกด้านฉุดรั้งเอาไว้

บางทีก็นึกนะว่าความสุขของเราคืออะไร

ที่เป็นอยู่ทุกวันนี้..เรามีความสุขดีไหม ?

ยังคงวนเวียนและหาคำตอบให้กับตัวเองยังไม่ได้

และรู้ดีว่าคงไม่มีใครหาคำตอบได้นอกจากตัวเอง

ฉันใจแข็งพอที่จะเดินออกมาไหม? 

ฉันมีความสุข หรือ ฉันหลอกตัวเองว่ายังมีความสุข ?

 

ถ้าฉันไม่มีคุณ ฉันจะมีความสุขกว่านี้ไหม?

ไม่สิ..ฉันควรถามตัวเองว่าตอนนี้ที่มีคุณ..ฉันยังมีความสุขอยู่ไหม มากกว่าสินะ 

 

 

ถ้าคุณรักฉันจริง..คุณจะไม่ไปบอกรักคนอื่นหรอก

ไม่ว่าจะยามหลับ ยามตื่น

 

มีสติ หรือไร้สติ

 

ถ้าเค้าคือคนที่คุณนึกถึงและอยากจะบอกรัก

 

คุณอย่าหลอกตัวเองอีกเลย..คุณรักเค้าแน่ๆ

 

ขอร้องนะ

 

ถ้ายังรักเค้า..ก็อย่ามารักกับฉันเลย

 

ฉันเจ็บปวด

อยากให้มีวันที่อากาศดีดีแบบนี้นานสักหน่อย

 

อยากให้เราได้มีเวลาได้อยู่ด้วยกันบ้างในช่วงเวลาที่อากาศดีดีแบบนี้

 

อยากไปเที่ยวกันสองคน ในสถานที่ที่เรายังไม่เคยได้ไปด้วยกันในแบบที่เคยฝันไว้

 

ถึงแม้คุณจะไม่ค่อยมีเวลาแต่ก็ยังหวังไว้เล็กๆในใจ

 

อยากเดินจับมือคุณ อยากกอดคุณ ให้ใจอุ่น 

 

คิดถึงคุณนะ

 

 

มันเป็นอีกวัน..ที่เกิดคำถามนี้ขึ้นมาในใจ

 

คุณมีพื้นที่ส่วนตัวให้เค้าอยู่เสมอ..และไม่เคยจะลบเลือนหายไป

 

ฉันแค่อิจฉาคนในอดีตของคุณ

 

ฉันเคยเข้าใจว่าฉันเองจะรับได้ เพราะเคยได้รับรู้เรื่องราวมาบ้าง

 

แต่ฉันเองกลับรับไม่ได้เอาซะเลย 

 

ฉันเองเริ่มไม่แน่ใจว่าตัวเองมีความสำคัญมากพอไหม ?

 

เพราะประโยคเดียวที่คุณบอกว่า "แค่ได้มีเค้าวันนึง..ถึงตายก็ไม่เสียดาย"

 

ทำเอาฉันรู้สึกจุกลึกลึกอยู่ในใจ แม้จะฟังอย่างเข้าใจ แต่ใจจริงกลับไม่เข้าใจอะไรเลย

 

ไม่ได้น้อยใจอะไร แต่รู้สึกเสียใจ

 

แล้วถ้าเป็นฉันละ..ถ้าฉันหายไปคุณจะเสียใจบ้างไหม ?

 

 

ฉันรู้ว่าคุณรักฉัน แต่ฉันเองก็ไม่รู้ว่ามันมากพอที่ฉันจะรู้สึกว่าฉันสำคัญมากกว่าคนนั้นของคุณรึเปล่า

 

ใครๆก็อยากเป็นคนสำคัญของคนที่รักทั้งนั้น ใครๆก็อยากเป็นหนึ่งเดียวในใจ

 

ถ้าฉันหายไป..คุณจะเสียใจบ้างไหม ?

 

ฉันอาจจะเห็นแก่ตัวไปบ้าง แต่ถ้าคุณยังรู้สึกแบบนั้นกับคนนั้นอยู่

แล้วฉันไม่ได้สำคัญมากกว่าคนนั้นของคุณ

คงถึงเวลาที่ฉันจะต้องเดินจากไปเอง

 

วันนี้ไม่ได้เจอคุณ

ไม่ได้กินข้าวด้วยกัน

ไม่ได้ฉลองใดใด

แต่มีความสุขมาก

เพราะได้ทำอะไรแบบที่อยากทำ

ได้ทำตามใจตัวเอง

 

Happy Anniversary ค่ะ

สวัสดี..ธันวาคมที่รัก

 

ธันวาคมเป็นเดือนที่ชอบมากที่สุดเมื่อเทียบกับเดือนต่างๆตามปฏิทิน

 

เป็นเดือนที่มีลมเย็นๆมาปะทะผิวกาย มีหน้าหนาวที่ชอบ

 

เป็นเดือนเกิด

 

เป็นเดือนที่แม่เกิด

 

เป็นเดือนที่มีวันพ่อ

 

เป็นเดือนที่มีวันหยุด และ วันเฉลิมฉลองต่างๆมากมาย

 

และปีนี้มีอีกวันที่เป็นวันพิเศษเพิ่มขึ้นมาบนหน้าปฏิทิน 

 

..เป็นปีแรกที่มีวันครบรอบของเรา..

 

 

 

 

เคยสงสัยเสมอ..ว่าคนที่เดินเข้ามาในชีวิต

 

คนที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน

 

เข้ามาทำความรู้จักและทักทาย

 

เขาต้องการอะไรจากเรา

 

ไม่รู้ว่าด้วยเหตุผลอะไรที่ทำให้เขาเดินเข้ามา

 

และก็ไม่รู้ว่าด้วยเหตุผลอะไรที่ทำให้เขาเดินจากไปเช่นกัน

 

เราอยู่ของเราดีดี..มาเปลี่ยนวิถีชีวิตของเราทำไมกัน

แต่พออยู่ด้วยกันหลายหลายคนแล้วไม่มีใครเข้าใจ..กลับทำให้รู้สึกเหงามากขึ้นกว่าเดิม

 

เคยคิดนะ..ว่าถ้าได้คุยกับใครสักคน จะทำให้เราสดชื่นและเห็นโลกในมุมที่แตกต่างไป

 

แต่พอได้คุย นั่งฟัง ได้พบเจอกับปัญหา ความสับสน วุ่นวายและเบื่อมากกว่าเดิม

 

เคยคิดนะ..ว่าเป็นคนที่ไม่ต้องการอะไรมากมาย สบายสบาย

 

แต่พอได้เห็นคนอื่นได้รับการเอาใจใส่ที่มากกว่า ก็เกิดกิเลสในใจ อิจฉา อยากได้บ้าง และไม่เคยพอ

 

เคยคิดนะ..ว่าอยากปิดตัวเองจากสังคมและโลกของการสื่อสารทุกชนิดและอยู่เงียบเงียบลำพังสักพัก

 

แต่พอทำแบบนั้นกลับเป็นตัวเองที่รู้สึกแปลกแปลก

 

เคยคิดนะ..ว่าอยากจะออกเดินทางไกลคนเดียวอีกสักครั้ง

 

แต่พอวางแผนทุกอย่างเอาไว้ ก็มีอุปสรรคและไม่สามารถทำตามนั้นได้

 

เคยคิดนะ..ว่าจะทำทุกอย่างให้ดีที่สุด

 

แต่พอตั้งใจทำทีไร ความล้มเหลวก็เป็นอุปสรรคให้ท้อใจเสมอ

 

เคยคิดนะ..ว่าคุณจะรับคนเยอะอย่างฉันได้ไหม

 

เคยคิดนะ...

 

ความรักไม่ได้เกิดขึ้นกับฉันบ่อยนักหรอกนะ
จริงจริงแล้วฉันเป็นคนที่กลัวความรักเอามากมากเลยละ
แต่ถึงฉันจะกลัวการมีความรัก
ฉันก็ยังอยากมีความรักอยู่ดี

ฉันเป็นสาวช่างฝัน..จึงคิดว่าความรักนั้นต้องสวยงามอยู่เสมอ
จนเมื่อวันนึงฉันได้มาสัมผัสความรักในรูปแบบต่างๆ
ทำให้ฉันรู้ได้เองว่าความรักนั้นก็มีหลากหลายด้าน

ตอนฉันแอบรัก :
ฉันชอบความรู้สึกแบบนั้นมากมาก มันตื่นเต้น ประหม่า เขินอาย เวลาที่ได้เจอกัน
รู้สึกเศร้าใจ ปนเปกันในบางครั้งที่มีเหตุการณ์มากระทบใจ
และฉันก็อยู่กับความรักแบบนั้นมายาวนานถึงสิบกว่าปี
ถึงแม้ว่าฉันจะไม่ได้รับความรักจากคนที่ฉันรักตอบกลับมา
แต่ฉันก็ไม่เคยรู้สึกเสียใจหรือเสียดายอะไร
ฉันแค่รู้สึกดีที่ฉันได้ทำอะไรดีดีให้กับคนที่ฉันรัก
ฉันก็มีความสุขแล้ว
จริงจริงแล้วการแอบรักของฉันมันก็ไม่ได้แอบหรอกนะ
เพราะฉันไม่เคยไม่บอกรักคนที่ฉันรัก

ตอนที่ฉันถูกรัก :
แม้ฉันเองไม่ได้เป็นคนที่หน้าตาดีอะไร ค่อนไปทางขี้เหร่ด้วยซ้ำ
แต่ก็ยังพอมีคนมาหลงรักฉันอยู่บ้าง
บางคนฉันก็รู้เพราะเขามาบอกรักฉันด้วยตัวเอง
บางคนก็ฝากคนอื่นมาบอก
บางคนไม่เคยบอกอะไรเลย แต่รู้สึกได้ด้วยการกระทำ (หวังว่าฉันคงไม่ได้คิดเข้าข้างตัวเองนะ)
ตอนที่ฉันถูกรัก ฉันเองก็รู้สึกดีที่มีคนมาให้ความสำคัญกับฉัน
ให้ความสนใจ..ให้ความห่วงใยกัน
คนที่รักฉัน นั้นมีทั้งคนที่ฉันไม่ได้รัก และคนที่ฉันยังไม่แน่ใจว่ารัก
ฉันก็ไม่รู้เหตุผลของการแบ่งแยกระดับความสัมพันธ์ที่ฉันมีหรอก ฉันแค่บอกตามความรู้สึกที่ฉันมี
คนที่ฉันไม่ได้รัก เขาก็ทำแบบที่ฉันเองเคยทำกับคนที่แอบรัก

แต่มันก็ไม่ได้ทำให้ฉันรักเขามากกว่าความเป็นเพื่อนเลย
แต่เขากลับทำให้ฉันมองเห็นตัวเองชัดเจนยิ่งขึ้น
ส่วนคนที่ฉันยังไม่แน่ใจว่ารัก เรียกว่า คนที่ฉันรู้สึกดีด้วยจะดีกว่า
ฉันก็รู้สึกดีเวลาที่ได้อยู่ใกล้ใกล้กัน

แต่ฉันเองก็ยังไม่อยากก้าวข้ามความเป็นเพื่อนที่มี อยากขอดูกันไปเรื่อยเรื่อย
ฉันจึงบอกให้เขารอ แต่เขาคงรอกันไม่ไหว ก็เห็นเดินจากไปกันทุกคน  55
หรือเพราะฉันคิดนานเกินไป

ตอนเรารักกัน :
ในชีวิตไม่คิดว่าจะเจอคนที่รักฉันจริงจริง

ซึ่งฉันก็ไม่รู้ว่าเขาจะรักฉันจริงอย่างที่เขาพูดไหม

แต่เพราะฉันรักเขา รักเราจึงดำเนินและยังคงอยู่
เขาคงสงสัยในตัวฉันว่าทำไมฉันถึงยังไม่มั่นใจว่าเขารักฉันจริงจริง

ทั้งทั้งที่เขาก็ทำอะไรหลายหลายอย่างที่ผู้หญิงอย่างฉันควรจะรู้สึกมั่นใจได้แล้ว
ฉันเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน ก็ความรักมันไม่มีเหตุผลนี่นา

ถึงแม้ว่าฉันจะรักเขาแต่ความกลัวของฉันก็ไม่หายไปง่ายง่ายหรอก
ระบบคุ้มกันตัวเองของฉันก็ทำงานเพื่อป้องกันไม่ให้ตัวฉันเองต้องเจ็บปวด

นี่ขนาดฉันไม่ได้มีปมอะไรในเรื่องความรักเลยนะ
เวลาฉันอยู่กับเขา..ฉันรู้สึกมีความสุขปนความไม่สบายใจอยู่ลึกลึก

มันเป็นความรู้สึกที่รู้สึกได้อย่างชัดเจน
ความสุขที่ได้รับก็มาจากการดูแลเอาใจใส่ที่เขามีให้ฉัน
ส่วนความไม่สบายใจที่แฝงอยู่นั้น ลึกลึกแล้วฉันรู้สึกว่าฉันเข้าไม่เคยถึงจิตใจของเขาเลย
เหมือนเขายังมีอะไรอยู่ในใจ ไม่รู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่

มันเหมือนมีกำแพงในใจมากั้นไม่ให้ฉันสามารถเดินเข้าไปถึงใจของเขาได้

แต่ฉันก็ไม่หวั่นหรอก เชื่อว่าสักวันเขาจะเปิดใจให้ฉันเข้าไปถึงใจเขาสักที
ฉันอยากรักให้ดีที่สุด โดยที่ต่างฝ่ายต่างไม่ต้องพยายาม แต่เป็นไปด้วยความเต็มใจ

ฉันไม่ได้ต้องการคนบนฟ้าที่ไหนให้มารักกัน

ฉันไม่ได้ต้องการคนที่เลิศเลอเพื่อมาเดินเคียงข้าง

ฉันแค่ต้องการคนรักธรรมดา คนที่มีความรู้สึก สนุกสนาน เฮฮา ร้องไห้ได้ เสียใจเป็น
ก็ความรักมันไม่มีอะไรที่สามารถกะเกณฑ์อะไรได้
ความรักก็ต้องการความผ่อนคลาย ไม่บีบรัดกันจนเกินไป
ฉันเองก็ไม่อยากทำให้ความรักของฉันต้องทำร้ายคุณหรอกนะ
ฉันรักคุณนะ แค่นั้นแหละที่ฉันอยากบอก